ازجمله آموزش‌های ضروری پیش از ازدواج و حین ازدواج، تشخیص اهمیت چیزهای کوچک و پیش‌پاافتاده ایست که بر دوام و کیفیت رابطه ما تاثیر می‌گذارند. منظور از «چیز‌های کوچک» رفتارهای معمولی و روزانه هریک از زوجین است که در برقراری ارتباط با همسر خود از آنها سرمی‌زند و ما می‌خواهیم در اینجا از آثار مثبتشان روی کیفیت و دوام رابطه صحبت کنیم. بنابراین تمرکز ما روی هر رفتاری از طرف شریک زندگی شما است که نشان‌دهنده‌ی تلاش او برای برقراری ارتباط باشد. این رفتارها می‌توانند کلامی باشند؛ مثل طرح یک پیشنهاد برای تغییر چینش لوازم منزل، و یا غیرکلامی، مثلِ رسیدگی به‌ظاهر خود با رفتن به باشگاه ورزشی. پس چیزی که اهمیت دارد اول از همه تشخیص این رفتارها و سپس پاسخ مناسب به آن‌هاست. توجه داشته باشید که، این موارد در واقع، عناصر اصلی ارتباط عاطفی هستند.

انواع واکنش‌ها در برابرِ این تلاش‌های ارتباطی در زندگی مشترک

به طور کلی وقتی این رفتارها یا تلاش‌های ارتباطی توسط همسر ما بروز داده می‌شوند، به سه شکل می‌توان به آن‌ها واکنش نشان داد:

اول) پاسخ مثبت: توجه خودتان را به او معطوف می‌کنید، یعنی متوجه تلاش او برای برقراری ارتباط می‌شوید و به آن اهمیت می‌دهید.

دوم) بدون پاسخ: به او توجه نمی‌کنید، به این معنا که اصلاً متوجه تلاش او برای برقراری ارتباط نمی‌شوید.

سوم) پاسخ منفی: اینجا هم به او توجه نمی‌کنید، با این تفاوت که در اینجا متوجه تلاش او برای برقرار ارتباط شده‌اید ولی عمداً اظهار بی‌تفاوتی میکنید.

تحقیقات نشان داده است زوج‌هایی که ازدواجی موفق و زندگی توأم با شادی دارند در حدود 90% موارد واکنشی از نوع اول دارند؛ و در مقابل، زوج‌هایی کارشان به جدایی می‌رسد تنها حدود 30% به شکل اول عمل کرده‌اند، یعنی در برابر تلاش‌های همسرشان برای برقراری ارتباط، چه از روی عمد چه از سر سهل‌انگاری،  پاسخی مثبت و فعالانه نداشته‌اند.    

آثار و نتایج پاسخ‌های بالا 

آنچه در ادامه می‌آید بررسی آثار و نتایج اتخاذ هریک از رویکردهای بالا در زندگی مشترک است:

نتیجه راه اول (وقتی به تلاش‌های او پاسخ مثبت و فعالانه دهید):

• هر بار که به همسر خود روی ‌باز نشان می‌دهید، صمیمت و امنیت رابطه خود را تقویت می‌کنید.

• این رویکرد باعث خواهد شد همسرتان برای ارائه پیشنهاد‌ها و تعامل بیشتر با شما اعتمادبه‌نفس پیدا کرده و احساس امنیت کند.

• به میزانی که به او روی خوش نشان می‌دهید، پیشنهاد‌ها و تعاملات او هم افزایش می‌یابد.

نتیجه راه دوم و سوم ( وقتی که یا اصلاً تلاش‌های همسرتان را برای ارتباط گیری و تعامل نفهمید و یا اگر فهمیده‌اید، روی خوش نشان نداده‌اید):

• هر باری که همسر خود را نفهمید یا از او روی‌گردان باشید به او احساس طردشدگی و بی‌اهمیتی القا می‌کنید.

• وقتی این رفتارهای شما روی‌هم جمع شوند، این سؤال برای همسرتان پیش خواهد آمد که شما اصلاً به او اشتیاقی دارید یا نه.

• رفته‌رفته تلاش‌های او برای برقراری ارتباط کاهش می‌یابد و پیوند شما و او سست خواهد شد.

چگونه در زندگی مشترک با توجه به چیزهای کوچک نتایج بزرگ بگیریم؟

• به نیازهای شریک زندگی‌تان توجه کنید و در برطرف کردن آنها مشتاق و گشاده رو  باشید.

• به هر تلاش شریک زندگی خود برای برقراری ارتباط، به چشم یک فرصت برای تعمیق روابطتان بنگرید.

• به گونه ای که او واقعاً متوجه شود به او روی خوش نشان دهید (مثلاً هنگام مکالمه جهتِ بدنتان کاملاً به سمت او باشد)

• رابطه خود و شریک زندگی تان را در اولویت قرار دهید و هرگونه امور فرعی و حاشیه‌ای را به حداقل برسانید (مثلاً هرگز وقت‌گذرانی در شبکه‌های اجتماعی را به گفتگو با او ترجیح ندهید)

• چنانچه شریک زندگی شما قبلاً تلاشی برای ایجاد ارتباط داشته و شما در زمان خودش پاسخ مناسبی به آن نداده‌اید، حتماً آن را یادآوری کرده و عذرخواهی کنید.

اهمیت عادات روزمره در ازدواج 

پس از اینکه این مهارت را پیدا کردید که به تلاش‌های شریک زندگی خود برای ارتباط‌گیری پاسخ مناسب دهید، حالا باید به «عادات روزمره» میانتان ، عمق بخشید. یعنی نباید منتظر بمانید تا این فرصت‌ها خودبه‌خود رخ دهند بلکه باید خودتان لحظاتِ ارتباطی ایجاد کنید و آن‌ها را تبدیل به عادات‌ روزمره کنید. در ادامه چند تلاش ساده را که می‌تواند هرروز میان شما و شریک زندگی‌تان رخ دهد و به‌سادگی پایه‌های ازدواج و خانواده تان را استحکام بخشد، ذکر می‌کنیم:

1- بوسه قبل از ترک خانه

همیشه قبل از خروج از خانه همسر خود را ببوسید، کاری که به‌سادگی از روز او، روزِ زیبایی خواهد ساخت.

2- تمجید و قدردانی

سعی کنید ذهنِ خوش‌بینی داشته باشید و احساس شگفتی و قدردانیتان را نسبت به همسرتان به‌زبان آورید.

3- ابراز عاطفه

ابراز عواطف میان زوجین مهارتیست که معمولا به صورت سلسه‌ای از کنش و واکنش‌های ارتباطی شناخته می‌شوند، مثلاً در آغوش گرفتن همدیگر به هنگام تماشای تلویزیون، گرفتن دست یکدیگر، ارسال پیام‌های محبت‌آمیز و ... . این موارد باعث آزاد شدن هورمون اُکسی‌توسین شده که نتیجه آن ایجاد احساس خوب برای طرفین است.    

4- گفتگوهای مسئله محور داشته باشید

هر زوجی باید در چهارچوب ازدواج خود یک فضای خصوصی، امن و آزاد برای گفتگو داشته باشد. در این فضا زوجین این شانس را خواهند داشت مسائلی را که برای آنها استرس‌زا است و نمی‌توانند هیچ جای دیگری بیان کنند، به زبان آورند. در این شرایط طرف مقابل باید شنونده خوبی باشد و احساساتِ همسرش را تأیید کند، همچنین با پرسش در مورد چندوچون آن مسئله، اشتیاق خود را نشان دهد و جانب همسرش را بگیرد.

5- ساعات آخر شب 

هرگز در این ساعات مسائل و مشکلات خانواده و زندگی مشترک، مثل بچه‌ها، کار یا وظایف همسری را طرح نکنید. این ساعات تنها برای عمق بخشیدن به رابطه عاطفی و عشق میان شما دو نفر است.

جمع‌بندی

همیشه مشکلاتی که برای یک زندگی خوب و ازدواج موفق رخ می‌دهد، مسائل بزرگ و چشمگیری همچون اعتیاد، خیانت و ... نیست، بلکه گاهی موارد کوچکی است که از فرط سادگی و گذرا بودن چه بسا به چشم نیایند. اما عدم توجه به همین موارد جزئی در بستر خانواده و رابطه عاطفی، آهسته و موذیانه ریشه‌های رابطه را می‌جود و درنهایت آن را از پا درمیاورد. به طوری که یک آن چشم باز می‌کنید و می‌بینید شریک زندگی‌تان به لحاظ عاطفی فرسنگ‌ها از شما دور شده است. در این مقاله از این مسائل کوچک صحبت کردیم و گفتیم چگونه در برابر این چیزهای کوچک واکنش مناسب نشان دهید و درنهایت چگونه با همین چیزهای کوچک یک رابطه عالی بسازید.