صمیمیت یک عنصر ترکیبی است و شامل عناصر متعددی نظیر محبت، هیجان، خودافشایی، تطابق، تشابه، استقلال و دلبستگی می شود. رکیب و تعادل همه ی این عناصر منجر به ایجاد و تداوم صمیمیت می شود. شرایط دوران کودکی بویژه تجارب خانوادگی و کیفیت رابطه ی مادر و کودک نقش مهمی در شکل گیری صمیمیت دارند. صمیمیت در دوران بزرگسالی از دلبستگی ایمن در دوران کودکی ناشی می شود. برای افراد دارای سبک دلبستگی ایمن آسان است که با دیگران رابطه ی نزدیک برقرار کنند، به دیگران تکیه کنند و نیز اجازه دهند دیگران به آنها تکیه کنند و می توانند به طور کامل به دیگران اعتماد کنند. اعتماد به خود و اعتماد به دیگری دو ویژگی اساسی افراد ایمن محسوب می شود. این افراد در روابط عشقی،اعتماد، صمیمیت و هیجان مثبت بیشتری دارند و در مورد عشق، کمتر بدبین هستند و روابطشان کمتر دچار شکست می شود. با توجه به این توضیحات، طبیعی به نظر می رسد افرادی که سبک دلبستگی ایمن بالاتری دارند( صمیمیت زناشویی بالاتری) دارای تعهد زناشویی (Marital Commitment) بالاتری باشند (4) حفظ یک رابطه¬ی زناشویی موفق سخت ترین نوع حفظ رابطه است. در بین تمامی روابط مختلف ما، زندگی مشترک طولانی مدت و خوشایند، کم یاب ترین نوع رابطه است که به آسانی بدست نمی آید (5). بسیاری از زوج ها زندگی زناشویی خود را با عشق آغاز می کنند. درآن زمان آن ها هرگز فکر نمی کنند که آتش عشقشان روزی فروکش خواهد کرد (6). یکی از راههای افزایش کیفیت رابطه و ایجاد و تقویت رضایت در رابطه زوجین، آموزش به آنهاست که عموما از آنها با عنوان برنامههای غنی سازی روابط زناشویی (Relationship Marital Enrichment Program) یا برنامههای ارتقاء رابطه نام برده میشود (7). این برنامه بر شناسایی عوامل مرتبط با موفقیت زناشویی، ارزیابی زوجین در مورد آن عوامل، ارائه بازخورد زوجین و تمرین های ارائه شده جهت کمک به زوجین در مواجهه با حیطه های مشکل می پردازد (8). غنی سازی ازدواج یک فرایند مادام العمر است. مدل غنی سازی زوجین درباره نقش زوجین در خانواده بسیار منعطف بوده ودموکراتیک وتساوی گرا است. در این مدل شادمانی شخصی و موفقیت فردی بر خانواده گرایی برتری دارد. رشد زناشویی نیاز به هدف گذاری و برنامه ریزی برای تغییرات رفتاری خاص دارد. در مدل غنی سازی زوجین مسائلی که نیاز به آموزش وبهبودی رابطه دارد شناسایی می شود، اما تمرکز بر نقاط قوت ورشد بین آنهاست نه بر مشکلات. فرض زیر بنایی این است که هر زوج نقاط قوتی دارد که می توان از آن برای رشد و اعتماد آنها استفاده کرد. بنابر این شناسایی و بزرگ نمایی نقاط قوت یک اصل ضروری است که انرژی لازم را برای حرکت زوجین به سمت اهدافی که می خواهند برسند تامین می کند (9). یکی از مدل هایی که در زمینه¬ی غنی سازی روابط زوجی تقریبا مدل جامعی است، برنامه ی آماده سازی/ غنی سازی اولسون می باشد. در نگاه اولسون خانواده های قوی و توانمند دارای شاخص هایی هستند که آنها را از نظر عاطفی سالم و شاد نگه می دارد، این شاخص ها عبارت است از: 1- پایبندی به خانواده 2- قدردانی و محبت نسبت به یکدیگر 3- ارتباط مثبت 4- وقت گذاشتن لذت بخش با یکدیگر در زمان های مناسب 5- احساس سلامت معنوی 6- توانایی تحمل فشارها و بحران ها. افراد درگیر ازدواج های ناموفق اغلب در برخورد با مشکلات بین فردی یکدیگر را سرزنش می کنند و در حقیقت برای درگیری موفقیت آمیز با چالش های ازدواج از مهارت های ارتباطی خوبی برخوردار نیستند. بنابراین نکته ی مهمی که اولسون آن را مد نظر قرار می دهد آن است که ایجاد و تداوم یک رابطه ی زناشویی خوب نیاز به کار مشترک، خلاقیت، نگرش متفکرانه و تلاش قابل ملاحظه دارد. از نظر اولسون پیشگیری از درمان آسان تر است. زوج هایی که برای بهبود ازدواجشان تعلل می ورزند اغلب علاقه ای برای بهبود روابطشان ندارند. نادیده گرفتن احساسات متقابل و کم توجهی به روابط زناشویی احتمالا منجر به بی علاقگی به یکدیگر خواهد شد. این برنامه چهار ویژگی مهم یک رویکرد پیشگیرانه مؤثر را مد نظر قرار می دهد. اول، عواملی که بر موفقیت ازدواج تأثیر گذار هستند باید شناسایی شوند. دوم، زوج ها باید بر مبنای آن متغیرهای مهم ارزیابی شوند. سوم، باید به زوج ها بازخورد و تمرین هایی داده شود که به آنها در حیطه های دارای مشکل کمک کنند. چهارم، زوج ها به تمرین های کسب مهارتی نیاز دارند که بر مهارت های ارتباطی در حل تعارض تأکید داشته باشند (9). بطور خلاصه در این رویکرد مهارت هایی آموزش داده می شود که به ارضاء نیازهای اساسی خانواده مانند عشق، مهربانی، تعلق، اعتماد، وفاداری، امنیت و لذت کمک می کند. حساسیت دلسوزانه می تواند مهم ترین عامل در ارتقای امنیت و اعتبار بخشیدن به رابطه زوج ها و ایجاد صمیمیت سازنده و جو سالم برای رشد فردی باشد (6). از این رو، با توجه به مطالب عنوان شده این سؤال به ذهن متبادر می¬شود که آیا مدل غنی سازی روابط زوجین براساس شیوه اولسون بر افزایش صمیمیت زناشویی زوجین اثربخش است؟ هدف از پژوهش حاضر پاسخگویی به این سوال است.