در رابطه، با چه کسی روبرو هستیم؟ خودمان یا گذشته‌مان؟»

۱۴ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۶:۵۱
در رابطه، با چه کسی روبرو هستیم؟ خودمان یا گذشته‌مان؟»

گاهی از خودمان می‌پرسیم:

«می‌دانم دوستم دارد، پس چرا وقتی دیر جواب می‌دهد این‌قدر به هم می‌ریزم؟»

 

یا:

 

«می‌دانم قصد بدی ندارد، پس چرا وقتی از من فاصله می‌گیرد، احساس می‌کنم دیگر دوستم ندارد؟»

 

گاهی چیزی که در رابطه ما را آزار می‌دهد، فقط رفتار طرف مقابل نیست؛ معنایی است که ذهن ما به آن رفتار می‌دهد.

 

یک سکوت برای یک نفر یعنی «خسته است»؛

برای دیگری یعنی «دیگر مرا نمی‌خواهد».

 

چرا؟

 

چون ما فقط خودمان را وارد رابطه نمی‌کنیم؛ گذشته، ترس‌ها و تجربه‌های قبلی‌مان را هم با خودمان می‌بریم.

 

---

 

وقتی گذشته، امروز را تفسیر می‌کند

 

اگر زمانی طرد شده‌ایم، ممکن است فاصله کوچک امروز، ترس بزرگی در ما ایجاد کند.

 

ممکن است شروع کنیم به پیام دادن، توضیح خواستن و اطمینان گرفتن.

 

یا برعکس، سرد شویم، سکوت کنیم و خودمان را عقب بکشیم تا مبادا دوباره آسیب ببینیم.

 

ظاهر این دو رفتار متفاوت است، اما پشت هر دو ممکن است یک احساس باشد:

 

«می‌ترسم رابطه را از دست بدهم.»

 

---

 

اما رابطه فقط گذشته ما را تکرار نمی‌کند

 

این بخش مهم ماجراست.

 

رابطه می‌تواند تجربه‌ای تازه به ما بدهد.

 

وقتی بارها تجربه می‌کنیم که:

 

نیازم را می‌گویم و طرد نمی‌شوم.

 

مخالفت می‌کنم و رابطه تمام نمی‌شود.

 

آسیب‌پذیر می‌شوم و تحقیر نمی‌شوم.

 

ذهن ما کم‌کم یاد می‌گیرد که همیشه قرار نیست اتفاق گذشته تکرار شود.

 

به همین دلیل، امنیت عاطفی فقط چیزی نیست که پیدا می‌کنیم؛ چیزی است که در یک رابطه سالم، به‌تدریج می‌سازیم.

 

---

 

قبل از اینکه واکنش نشان بدهی، یک لحظه مکث کن

 

وقتی در رابطه به‌هم می‌ریزیم، می‌توانیم از خودمان بپرسیم:

 

الان واقعاً چه اتفاقی افتاده؟

 

من چه معنایی به آن داده‌ام؟

 

آیا این احساس فقط متعلق به امروز است یا چیزی از گذشته را هم با خود آورده است؟

 

این مکث کوتاه، فاصله‌ای میان احساس و واقعیت ایجاد می‌کند.

 

احساس ما واقعی است؛

اما تعبیری که از آن احساس ساخته‌ایم، همیشه تمام حقیقت نیست.

 

---

 

شاید مسئله فقط «او» نباشد

 

گاهی در رابطه به جای اینکه بپرسیم:

 

«چرا او این کار را با من می‌کند؟»

 

بهتر است بپرسیم:

 

«چه چرخه‌ای بین ما شکل گرفته که هر دو در آن گرفتار شده‌ایم؟»

 

یکی می‌ترسد و نزدیک‌تر می‌شود؛

دیگری احساس فشار می‌کند و فاصله می‌گیرد؛

فاصله، ترس نفر اول را بیشتر می‌کند؛

و چرخه دوباره تکرار می‌شود.

 

درمان رابطه از جایی آغاز می‌شود که این چرخه را ببینیم، نه اینکه فقط یکدیگر را مقصر بدانیم.

 

---

 

یک جمله برای ماندن با خودمان

 

شاید لازم نباشد هر احساسی را فوراً به یک نتیجه تبدیل کنیم.

 

گاهی کافی است به خودمان بگوییم:

 

««احساس من واقعی است؛ اما لزوماً تمام حقیقت نیست.»»

 

همین چند ثانیه مکث می‌تواند فرصتی باشد برای اینکه به جای واکنش از روی ترس، از روی آگاهی انتخاب کنیم.

 

رابطه سالم، رابطه‌ای نیست که در آن هیچ زخمی فعال نشود؛

رابطه‌ای است که در آن یاد می‌گیریم با زخم‌هایمان چگونه کنار هم بمانیم.

نظرات کاربران
نظر خود را با ما درمیان بگذارید
برای ارسال نظر ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.